Op een fototentoonstelling in de Kunsthal kon je onlangs foto’s bekijken van vooral stopcontacten, maar ook van andere dingen als bezems en sloten op kasten en deuren. Die foto’s waren leuk en lief omdat je er op een bepaalde manier een gezicht in kon herkennen. Is het mogelijk om een ding lief te vinden? Zijn knuffelbeesten lief omdat ze aan een levend dier doen denken? En waarom zijn knuffels van Teletubbies of Furby’s dan minder lief? Is het zielig als een kaasschaaf nooit meer gebruikt wordt of kunnen we dingen zo terzijde leggen? Zijn dingen alleen lief of leuk als je er iets menselijks of dierlijks in kan herkennen?

Bovendien; hebben wij dat typisch menselijke gezicht gekregen om sympathie mee op te wekken? Heb ik zulke expressieve ogen opdat anderen van alles over mij kunnen vinden. En als dat zo is, is dat emotie-opwekkende gezicht van ons dan niet net zo “kunstmatig” als het sympathieke gezicht van een knuffelbeest?

Bij deze WISEBIT zijn opdrachten beschikbaar om uit te printen voor klassikaal gebruik.

Hoe stuurt het design van een product het gedrag van de gebruiker? Zoek twee (of meer) voorbeelden van max. tien jaar oude producten die door middel van materiaalgebruik, kleurgebruik, formaat, naamgeving etc. gedrag van de gebruiker proberen te sturen/beïnvloeden.

Wat is de wenselijkheid dat het gedrag van de gebruiker gestuurd wordt door het product?

Wilt u uw ervaringen met het klassikaal inzetten van de WISEBITS delen? Stuur dan uw bevindingen of vragen naar wisebits@iclon.leidenuniv.nl

Bij deze WISEBIT is ook een toelichting op de opdrachten beschikbaar. Ze zijn geschreven door docenten en gericht op het op het klassikaal inzetten van de WISEBIT. Klik hieronder om de toelichting te bekijken.