Hindoes geloven in reïncarnatie. Die geloven dat je, als je gestorven bent, later weer terugkomt op Aarde in een andere gedaante. Levend als een andere persoon. Dat is een troostrijke gedachte: we verdwijnen niet, maar bestaan voort.
Stel je voor dat het waar is, dat reïncarnatie echt gebeurt, dan ben ik nu ook al gereïncarneerd. Toch? Maar ik merk daar niks van. In ieder geval niet bewust. Hoe kan reïncarnatie dan troostrijk zijn? Hoe kan iets waar ik niks van merk me troosten?
Sommigen stellen zich voor dat een voortbestaan in de Hemel na de dood komt. Maar is het dan logisch te denken dat we daar wel ons Aardse bewustzijn mee naartoe nemen, en als dat wellicht niet zo is, hoe kunnen we dan troost putten uit die Hemelse gedachte?

Bij deze WISEBIT zijn opdrachten beschikbaar om uit te printen voor klassikaal gebruik.

Kun je je alleen bewust zijn van iets dat is, of ook van iets dat nog gaat komen, of al geweest is?

Als ‘bewust zijn’ inhoudt dat we met al onze zintuigen en al ons denkvermogen weten dat iets is zoals het is, hoe kun je dan weten wat nog komen gaat?

Wilt u uw ervaringen met het klassikaal inzetten van de WISEBITS delen? Stuur dan uw bevindingen of vragen naar wisebits@iclon.leidenuniv.nl

Bij deze WISEBIT is ook een toelichting op de opdrachten beschikbaar. Ze zijn geschreven door docenten en gericht op het op het klassikaal inzetten van de WISEBIT. Klik hieronder om de toelichting te bekijken.