Er is een tijd geweest dat ik dacht dat de evenaar “echt” bestond. Dat-ie bij wijze van spreken als een dikke zwarte streep door het oerwoud liep. Tegenwoordig weet ik wel dat de evenaar niet echt bestaat, maar slechts een verzinsel van ons is om de wereld in tweeën te delen: het stuk ten noorden en het stuk ten zuiden van de evenaar. Je kunt je niet tegen te evenaar stoten als je in het oerwoud loopt, zoals je wel kunt tegen de veel echtere bomen en struiken. Maar bestaat de evenaar nou daarmee wél of níet echt? En hoe zit dat met de dag-grens; als maandag dindag wordt. En als we de wereld in drieën hadden gedeeld, in noord midden en zuid, was de evenaar er dan nog? Andere dingen waar je je niet aan kan stoten bestaan ook echt. Zoals de tijd of de liefde. Je kunt de liefde nergens zien. Je kunt ‘m niet optillen en toch bestaat-ie echt. Blijkbaar kan dat. Dat begrippen, verzinsels echt bestaan. De vraag rijst of spoken misschien toch ook bestaan. Of geesten.

Bij deze WISEBIT zijn opdrachten beschikbaar om uit te printen voor klassikaal gebruik.

Zou je kunnen zeggen dat alleen dat bestaat wat wij door middel van onze zintuigen kunnen waarnemen?

Zijn onze zintuigelijke indrukken op te vatten als begin van het antwoord op de vraag of iets bestaat? Is de rest van dat antwoord afhankelijk van ons begrip van de wereld?

Wilt u uw ervaringen met het klassikaal inzetten van de WISEBITS delen? Stuur dan uw bevindingen of vragen naar wisebits@iclon.leidenuniv.nl

Bij deze WISEBIT is ook een toelichting op de opdrachten beschikbaar. Ze zijn geschreven door docenten en gericht op het op het klassikaal inzetten van de WISEBIT. Klik hieronder om de toelichting te bekijken.